لپتیس ماگنا (Leptis Magna):

لپتیس ماگنا یا لپسیس ماگنا، شهری مهم در امپراتوری روم بود که در کشور کنونی لیبی واقع شده است. بندرگاه طبیعی آن رشد شهر را به عنوان مسیر تجاری مهمی در حوضه مدیترانه و صحرای بزرگ آفریقا تسهیل کرد، و همچنین بازاری برای تولید کشاورزی در منطقه ساحلی حاصلخیز شد.

گرگانج (Urgench):

یکی از بزرگترین شهرها در جاده ابریشم بود.

ویجایاناگارا (Vijayanagara):

ویجایاناگارا زمانی با ۵۰۰ هزار نفر جمعیت یکی از بزرگترین شهرهای جهان بود.  در سال ۱۵۶۵، ارتش این امپراتوری متحمل شکستی سخت و سنگین شد و ویجایاناگارا به تصرف درآمد. ارتش های فاتح مسلمان شروع به نابود کردن و خالی از سکنه کردن این شهر کردند و معابد هندوی آن را در طول چند ماه تخریب کردند. با اینکه این امپراتوری بعد از آن همچنان وجود داشت، ولی پایتخت اصلی هیچ گاه مجدداً ساخته نشد. از آن زمان تاکنون هیچ جمعیتی در این مکان زندگی نکرده است.

پالمیرا (Palmyra):

برای چندین قرن پالمیرا (شهر درختان نخل) شهری مهم و ثروتمند واقع در مسیر کاروان بین ایران و بندرهای مدیترانه ای سوریه (استان روم) بود. از سال ۲۱۲ میلادی با تصرف دجله و فرات توسط ساسانیان، تجارت در پالمیرا دچار افت شد. دیوکلتیان امپراتور روم دیواری ساخت و شهر را گسترش داد تا سعی کند آن را در مقابل تهدید ساسانیان حفظ کند. این شهر در سال ۶۳۴ توسط عرب های مسلمان تصرف شد ولی دست نخورده باقی ماند. شهر در زمان حکومت عثمانی رو به زوال رفت، و تبدیل به روستایی در کویر شد. در قرن هفدهم مکان آن توسط مسافران غربی مجدداً کشف شد.

تیسفون (Ctesiphon):

در قرن ششم تیسفون یکی از بزرگترین شهرهای جهان و یکی از بزرگترین مکان های بین النهرین باستان بود. به خاطر اهمیت آن، تیسفون هدف نظامی مهمی برای امپراتوری روم بود و پنج بار توسط روم، و بعداً امپراتوری بیزانس، تصرف شد. این شهر در زمان فتح ایران توسط اسلام در سال ۶۳۷ به دست مسلمانان افتاد.

 

 آنی (Ani):

آنی که در کنار مسیر کاروانی مهمی از شرق به غرب واقع شده بود، در ابتدا در قرن پنجم اهمیت پیدا کرد و شهری رو به پیشرفت و پایتخت ارمنستان در قرن دهم بود. کلیساهای زیادی که در این دوره ساخته شد شامل برخی از بهترین نمونه های معماری قرون وسطی است و باعث شد که شهر لقب «شهر ۱۰۰۱ کلیسا» را به دست آورد. در دوران اوج خود، آنی جمعیتی بین ۱۰۰ هزار تا ۲۰۰ هزار نفر داشت.

آنی اصلی ترین شهر ارمنستان باقی ماند تا اینکه حمله مغول ها در قرن سیزدهم، زلزله ای مهیب در سال ۱۳۱۹، و تغییر مسیرهای تجاری آن را دچار تنزلی جبران نشدنی کرد. در نهایت این شهر متروکه شد و برای چندین قرن به فراموشی سپرده شد. خرابه های آن هم اکنون در ترکیه قرار دارد.

پالنکه (Palenque):

پالنکه در مکزیک بسیار کوچکتر از دیگر شهرهای گمشده امپراتوری مایا است، ولی دارای برخی از زیباترین معماری ها و مجسمه های ساخته شده به وسیله مایا است. تاریخ بیشتر بناها در پالنکه به حدود سال ۶۰۰ تا ۸۰۰ میلادی بر می گردد. این شهر در قرن هشتم رو به زوال رفت. جمعیتی کشاورز برای چندین نسل به زندگی در آنجا ادامه دادند، تا اینکه این شهر متروکه شد و به تدریج جنگل جای آن را گرفت.

 تیواناکو (Tiwanaku):

تیواناکو که در نزدیکی ساحل جنوب شرقی دریاچه تیتیکاکا در بولیوی واقع شده، یکی از مهم ترین شهرها پیش از امپراتوری اینکا است. در طول دوره ای زمانی بین سال های ۳۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰ پس از میلاد، تصور می شود که تیواناکو مرکزی اخلاقی و کیهان شناسی بوده که مردم به آنجا سفر می کردند. جمعیت شهرنشین آن بین قرن های هفتم تا نهم رشد کرد، و قدرت منطقه ای مهمی در کوه های جنوبی آند شد.

ماچو پیچو (Machu Picchu):

ماچو پیچو به عنوان یکی از معروف ترین شهرهای گمشده در جهان، بعد از اینکه قرن ها در بالای دره اوروبامبا پنهان شده بود، در سال ۱۹۱۱ به وسیله هیرام مورخ اهل هاوایی مجدداً کشف شد. «شهر گمشده اینکا ها» از پایین دیده نمی شود و به وسیله زمین های کشاورزی و چشمه های طبیعی آب احاطه شده است.
با این که این منطقه هر در خود کشور پرو شناخته شده بود، ولی تا زمان کشف آن در سال ۱۹۱۱ برای جهان بیرون کاملاً ناشناخته بود.