آتشکده‌ آذرخش در پنج کیلومتری جنوب ‌شرقی شهرستان داراب (واقع در 325 کیلومتری شهر شیراز) در دامنه کوه، واقع شده است. این آتشکده ‌های یکی از آتشکده های خاموش کشورمان ایران است که به نام های مسجد سنگ و مسجد سنگی نیز معروف می‌باشد. آتشکده آذرخش یا مسجد سنگی در دامنهٔ کوه ساخته‌ شده است.

این آتشکده دارای مساحت 420 مترمربع است که تمامی قسمت های آن از کوه تراشیده شده است. برخی از باستان شناسان و مورخان بر این باورند که این مکان در ابتدا یکی از معابد معروف مهر پرستان آریایی بوده که در گذر زمان و در دوره ساسانیان، تبدیل به آتشکده آذرخش شده است.

بنای این سازه شگفت انگیز، مشتمل بر یک محوطه چلیپایی (صلیبی) شکلی است که در اطراف آن، رواقی دارای ستون، جرز، و دهانه ‌های طاق دار وجود دارد. قسمتی از این محوطه صلیبی شکل، به شکل طاق گهواره ‌ای ساخته شده است، پوشش بخش میانی محوطه مذکور نیز به صورت مربع شکل و دارای یک فضای روباز در قسمت زیرین و یک حوض مربع شکل و کم عمق در وسط تالار می باشد.

گفتنی است که طویل ترین قسمت این بنا، طول شرقی غربی آن می باشد که از در ورودی ساختمان شروع می‌ شود که ورودی‌ های آن در قسمت جنوب شرقی واقع شده است و فاصله آن از ابتدای در ورودی تا انتهای شمال غربی نزدیک به بیست متر می باشد. طول دو سمت دیگر این بنا تقریبا هجده متر است که یکی از آن ها در قسمت جنوب غربی و دیگری در امتداد شمال شرقی بنا قرار دارد. در قسمت بیرونی این بنا، اتاقی کوچک در دل کوه به چشم می خورد که گویا در آن زمان جایگاه نگهبان آتشکده آذرخش بوده‌ است.

جالب است بدانید که نمای بیرونی و به طور کلی، ظاهر این آتشکده، بیشتر شبیه به دوران اسلام است تا ساسانیان. در واقع، وجود محراب مقرنس کاری شده با خطوط کوفی، قرار گرفتن راهروها در دو سمت محراب و سمت قبله و کتیبه های کوفی، حاکی از معماری اسلامی این بناست.

در این آتشکده دو کتیبه نیز به چشم می خورد که یکی از آن ها کتیبه محراب و دیگری، کتیبه‌ای است که بر فراز در ورودی داخلی و در ابتدای ایوان شرقی در بالای درگاه و دیوارهای دو طرف واقع شده است. هم چنین، سقف‌ ها و دیوار های این بنا، به جز سقف و دیوار های راهروهای اطراف، همگی درپارای قوس بیضی شکل و در واقع مانند طاق آهنگ هستند. شمار زیادی از متون و منابع ایرانی که قدمت آنها مربوط به دوران قاجار و پیش از آن است، این آتشکده را متعلق به دوران ساسانیان می دانند که با گذر زمان به مسجد تبدیل شده است.

بر اساس مستندات تاریخی، در سال 652 هجری قمری، محرابی به این آتشکده افزوده و از آن زمان به بعد، این بنا به مسجد تبدیل شد. گفتنی است که در نزدیکی آتشکدهٔ آذرخش، آسیابی در دل کوه ساخته شده‌ است که به آسیاب سنگی معروف و از نظر معماری در نوع خود بی نظیر به نظر می رسد. گردشگرانی که از آتشکده آذرخش یا مسجد سنگی دیدن می کنند می توانند با فاصله و مدت زمان بسیار اندک، آسیاب سنگی را نیز ببینند.